Het alledaagse leven

De kille aprildagen 2012 werden wat opgevrolijkt door het feit dan Black naderde. Black is een dansfeest, waar "donkerdere" (lees: zwaardere) dance-muziek wordt gedraaid. Oa. Hardtrance, Jumpstyle, Hardstyle, Hardcore. Het is verplicht om zwarte kleding te dragen.

De tegenpool van Black is White, beter gekend als Sensation. 
Sensation is vooral gericht op de "lichtere" house en trance. De verplichte kledij hier is: wit.

Op zaterdag 21/04 was het dan zo ver. Ganse dag stond zoals gewoonlijk in het teken van het evenement. 
's Morgens al dingen klaargezet die zeker niet mochten worden vergeten oa. het ticket. Dit was reeds een paar weken eerder afgedrukt via download. Prachtig dit systeem. Bedrag betaald via Master Card, en hop binnen een paar minuten kan je het ticket al downloaden en afdrukken. Het ticket van Bassleader ligt ook al netjes opgeborgen in de "brandvrije" kast. 's Avonds nog een stevig maaltje in mekaar geknutseld want de nacht is lang.Voor de snacks ter plaatse heb ik zo geen belangstelling.

Om 21:00 gingen de deuren open. Aangezien het voor mij een thuismatch was, volstond het om rond 20:30 te vertrekken. Aangekomen op de parking heerstte er al een drukte. Jongeren liepen in T-shirt heen en weer op de parking. Brrr. Aangezien ik een "Vip-ticket" had, mocht ik via een speciale ingang, en zonder fouilleren naar binnen. 
In een kleine ontvangstruimte stonden ook de lockers. Eéntje gehuurd: alles er netjes in. Prijs: 5 euro. Deze kreeg ik straks terug bij het binnenleveren van het sleuteltje. 
Het ticket van de parking kon hier "gratis" omgeruild worden voor een "gevalideerd" ticket waarmee de slagboom straks kon geopend worden. In principe zat dus in het Vip-ticket het volgende vervat: de prijs van de parking en locker, en toegang tot de speciale tribune. Kostprijs: 75 euro. De prijs viel toch nog mee, in ruil voor 8 uren non-stop muziek 

Vooraleer de grote tempel te betreden effen een verkenningronde gemaakt. Er waren in principe drie "draailocaties". In de toegangshal speelden Dj's hoofdzakelijk hardcore op een kleine installatie die achter op een landrover was geïnstalleerd. 
In een kleine hal van de aangrenzende Grenslandhallen, draaiden er ook Dj's. Fijn zo. Dan kon ik af en toe eens de ronde maken, om alzo de spieren wat te laten bewegen.

In de grote Ethiashal was dus de hoofdact. In het midden van de hal, stonden de draaitafels opgesteld op een draaiend rond platform. 
Om de zoveel tijd draaide dit wat verder, zodat iedereen waar hij ook stond, de Dj's frontaal aan het werk kon zien. Knap en ideaal. 
De harde en snelle beats galmden door de volledig gevulde hal. 
Dj Coone liet zich weer van zijn beste kant zien, en liet de Harderstyle tot leven komen. Coone ken ik van "Coone and the gang". Vorig jaar heeft hij samen met een paar Dj's, zelf een evenement georganiseerd in een uitverkochtte Lotto-arena.

Tussendoor heb ik de verkoopstandjes ook eens bezocht. Vele mooie dingen te koop. Hoedjes, maskers, brillen, T-shirts, Pulls en natuurlijk de CD Black 2012. Daar ging natuurlijk mijn interesse naar toe. Heb hem onmiddellijk gekocht en naar mijn lockertje gebracht. Hij moest straks maar eens uitverkocht zijn, dan had ik er geen 

Opvallend was het volgende. Nergens mocht er gerookt worden, behalve in de daarvoor voorziene "rokerszone". Wat stelde ik vast?

Overal werd er enerzijds deftig op los gerookt, en anderzijds stond er in de centrale inkomhal een soort "marktkramers-kraampje" vol met pakjes sigaretten. Dus, kort samengevat: er was een "sigarettenwinkeltje". Probeer dat nu maar eens te begrijpen. 
Begrijpe wie kan. Soms werden mijn neusgaten ook al eens gevuld met van die vreemde zure rook. Ik moet hier verder geen tekening bij maken zeker? Het leegsnuiven van een aansteker verbaasde me ook ten zeerste. Tja, ieder zijn genot. Toch liever een fris pintje bier. 
Zoals gebruikelijk: 10 euro voor 7 bonnen. Dit maal zouden ze me niet meer liggen hebben. Twee keer 7 bonnen gekocht: goed voor 7 consumpties, en bijgevolg geen rest van één bonnetje. Voila, ook opgelost.

De uren gingen al weer snel voorbij. De sigarettenrook had het alweer stilaan klaargekregen dat mijn ogen pijn begonnen te doen. Meestal heb ik oogdrupjes bij, maar deze keer had ik ze vergeten. Dus dan maar stilaan opkrassen. 
Het was ondertussen toch reeds 04:30 geworden. Mooi uur om huiswaarts te keren. Links en rechts begonnen ook reeds andere fuifgangers de aftocht te blazen.

Alweer een geslaagde avond met als inzet het hele Hardcore- en Hardstyle gebeuren. 
Het gekregen valideringsticket beveelde de slagboom. Zonder tegensputteren opende deze de uitgang van de parking, zodat ik de heilige grond kon verlaten. 
Vooraleer ik tussen de lakens zou kunnen verdwijnen had ik nog een autoritje van een half uurtje en een wandelingetje met de woefkes voor de boeg.
Om 05:45 lag ik netjes in mijn bedstee, en kon ik met de nagalmen van de harde beats in mijn oren, langzaam afglijden naar dromenland 

Dit was het dan alweer wat Black betrof. Prachtige avond. Muziek was keihard en goed. Organisatie van het hele gebeuren was professioneel op alle vlakken, behalve het roken. Hopelijk mag ik het gebeuren volgend jaar opnieuw beleven. 
Stilaan beginnen we al te denken aan het volgende evenement: Bassleader 12/05 te Gent. Yes Yes.

Bert

Op zaterdag 17/03 was het dan weer zover: Reverze.

Ook dit jaar ging het evenement weer door in beide muziektempels.
In tegenstelling tot andere jaren zou ik er dit jaar niet alleen voor staan. Een jongere collega geloofde me niet dat ik zulke evenementen bezocht. Na een tijdje was hij ervan overtuigd, en 't was zelfs zo ver gekomen dat hij onmiddellijk een ticket bestelde. Zijn belangstelling voor deze dingen was er altijd geweest, maar wegens het gebrek aan belangstellende kennissen
is het bij hem op termijn verwaarloosd.
Bij mij ligt het anders: heb ik niemand om mee te gaan, dan ga ik alleen.

Zoals altijd: de ganse dag druk in de weer als voorbereiding op de avond. Ik zou tijdig vertrekken, en dit om 18:30.
De deuren zouden openen om 20:00 en dit was thevens het uur van onze afspraak aan de VIP-ingang.
Zoals gewoonlijk wagentje geparkeerd op de Noorderlaan. Ben je vroeg, vindt je aldaar plaats. Tien minuutjes te voet.

Na wat getreuzel van de security's, konden we dan onze weg zoeken in de catacomben van de tempels.
Beiden zijn met mekaar verbonden en alzo ontstaat een doolhof van gangen, trappen, deuren,... .
Eerst een locker afhuren om onze "overtollige" spullen te kunnen dumpen.

De harde en snelle beats lieten zich al goed gevoelen. De lockers bevonden zich dit jaar in het sportpaleis bijgevolg zijn we in eerste instantie aldaar gebleven. Hier komen de lichtere zware stijlen aan bod: jump, hardstyles, tek.
Ik hoor het allemaal heel graag, maar van nature uit kwam ik hier toch wat snelheid en hardheid te kort.
Na een tijdje zijn we dan verhuisd naar de lotto-arena. Al vrij snel werd het duidelijk dat hier het hardere werk aan bod kwam.
In de loop van de avond hebben we dan regelmatig wat van locatie gewisseld. De collega hield toch meer van het lichtere werk.
Van al dat luisteren en springen krijg je natuurlijk dorst. Zoals gewoonlijk, juist ja: 7 bonnen voor 10 euros. Alweer een onpare.

De dj's waren weer goed in hun sas, en profileerden zich als echte kunstenaars.
De uren gingen snel voorbij. Het is precies als je niet alleen bent, dat de uren sneller aan je voorbij glippen.
Voor de eerste keer heb ik op het middenplein wat meegesprongen. Ik moest de collega natuurlijk bewijzen dat ik nog niet versleten ben.

Ons leeftijdsverschil: 24 jaren. Het kon mijn zoon zijn.
Het was ook een paar Fransmannen opgevallen dat er een vreemde eend in de bijt zat. Natuurlijk moesten ze weten hoe oud ik was. Mekaar verstaan doe je praktisch toch niet, daarom maar beide handen gebruikt.
Een hand: vijf vingers, andere hand: vier vingers. Zij werden effen stil, de muziek raasde door.
En dan zie je dat het verhaaltje van 54 vingers vrij snel rondgaat. Iedereen kijkt dan zo verbaasd in mijn richting, en ik maar doen alsof er niks aan de hand is.

Yes yes, Hardcore it's a way of life.

Vrij snel was het 03:30.
Door het vele roken in de hallen, begonnen mijn ogen te tranen en te pikken. Bij momenten moesten ze even dicht. De collega begon
stilaan te geeuwen want hij zat al lang over zijn slaapmoment heen. Stilaan tijd om afscheid te nemen van de beats.
Onderweg naar de lockers had ik links en rechts uitgekeken of er cd's te koop waren. Nergens te bespeuren.
Dan de volgende dag maar naar bol.com surfen en aldaar de bestelling te plaatsen.

Aangezien de collega met het openbaar vervoer was gekomen, en hij 's morgens pas om 06:30 een bus terug zou hebben, heb ik hem
naar huis gebracht. Of ik nu over Hasselt of over Brussel naar huis rij, maakt voor mij niks uit.
Rond 05:15 ben ik thuis gekomen. Nog effen met de woefkes wandelen en dan naar dromenland.
's Avonds moest ik nog gaan afwassen op het spaghetti-feest van het dierenasiel te Sint-Truiden. Vier uren non-stop afwassen en dit
tegen de klok. Man man man, wat maakt een mens toch zo al mee tijdens zijn verblijf hier op aarde.

Als ik terugblik op de avond mag ik zeggen dat "Reverze 2012" alweer geslaagd is. Het is moeilijk om hier de sfeer weer te geven. Ik kan niet meer doen dan de personen die belangstelling hebben voor de hardere dansstijlen, aanraden om deze toch eens life mee te maken.

Mijn volgende afspraken: Black en Bassleader.

De schaapjes (lees: de tickets) zijn op het droge.

Bert

Voorgeschiedenis.

Het evenement "The Masters of Hardcore", ook wel MOH genoemd, zou oorspronkelijk doorgaan in de Ethiasarena te Hasselt op 05/11/2011. Ideaal voor mij, het is mijn achtertuin.
Daar aangekomen, heerste er een doodse stilte. Alles donker, geen enkele auto op de parking, geen mens te bespeuren. Nogmaals mijn ticket bekeken: er stond wel degelijk Ethias-hal 05/11/2011. Hier moest meer aan de hand zijn.
Moest er toch een drukfout zijn, zou ik nog altijd naar Antwerpen kunnen rijden. Eerst naar huis voor een "uitpluisprocedure".
Pc opgestart, en naar verschillende sites gesurft. Snel bleek dat de fout niet bij mij lag.

Aangezien men de geluidskwaliteit van MOH in de Ethias-hal niet kon garanderen had men het evenement verhuisd naar de Lotto-arena te Antwerpen en dit op 26/11/2011. Waar men natuurlijk niet aan gedacht had, was om de mensen te verwittigen die reeds langer op voorhand een ticket hadden gekocht: ik dus.
Niet getreurd, als het maar zou doorgaan, waar dan ook.

Op 26/11/2011 was het dan zo ver. Eindelijk. Het evenement zou starten om 21:00. Rond 19:30 was het vertrek gepland.
Van Sint-Truiden naar Antwerpen, via Brussel. Parkeerplaats zoeken, aanschuiven, locker huren: dan is anderhalf uur snel om.

Aangekomen in Antwerpen vond ik vrij snel parkeerplaats langs het sportpaleis: 5 euro.
Strakke frisse wind, toch blij dat ik kortbij de auto kon achter laten.
Mij naar de inkomhal begevend zag ik al vrij snel waar de VIP-ingang zich bevond. Wat zag ik: een lange rij wachtenden.
Dit had ik nog nooit eerder meegemaakt. Normaal loop je daar zo naar binnen.
Wat bleek: zeer grondige controle en fouillering van alles en nog wat: persoon per persoon. Ja, zo gaat het niet vooruit.
Ongelooflijk. Ik denk dat er in geen enkele gevangenis, de gevangenen zo grondig worden gefouilleerd vooraleer ze terug naar hun cel moeten.
Daar sta je dan in de kou: 1 uur lang. Maar ja, wat wil je? Je moet er "iets" voor over hebben.

Binnengekomen dan maar een locker gehuurd: 10 euro, waarvan je 5 euro terugkrijgt bij terug afgeven van de sleutel.
Alles opgeborgen, en dan via VIP-gangen naar de tempel.

Er stond een prachtige tribune voor ons klaar. Sommigen waren al hevig aan het "stampen" op de harde en snelle beats.

Tussendoor drankbonnetjes gaan kopen: 10 euro voor 7 bonnen. Zoals altijd: 2 bonnen per consumptie. Alweer een bon op overschot.

De tempel liep vrij snel vol en de sfeer was prima. De tijd vloog snel.
Richting 04:00 begon iedereen wat zenuwachtig te worden. Dan zou een "hardcore-grootmeester", Angerfist, optreden.

Zoals gewoonlijk ging hij er weer stevig tegen aan. Zijn outfit:kap op het hoofd, en het gezicht afgedekt door een wit maskertje.

Niet alleen Angerfist was geweldig, alle Dj's mochten er zijn. Prima. Het noemt trouwens: Masters of Hardcore.

Rond 05:15 zat ik een beetje aan het einde van mijn latijn. Er werd veel gerookt, en dit begon stilaan zijn tol te eisen.
Mijn ogen deden pijn, en ik kon ze nog moeilijk open houden. Tijd om stilaan mijn biezen te pakken.
Het was "tamelijk" druk op de wegen. Het was trouwens 06:45 toen ik de inrit op reed.
Sommigen kwamen thuis, anderen vertrokken oa. naar het werk. Die combinatie maakte dat er tamelijk autoverkeer was.

Het was alweer een prachtig evenement. De afwezigen kunnen het uiteraard niet navertellen.
Om achteraf nog te kunnen genieten, heb ik dan maar via Bol.com, de dubbel CD van dit evenement besteld: "The Depths of Despair".

Eens hardcore, altijd hardcore. Hardcore tot in de kist.
Bij een volgende gelegenheid zal uw reporter, ik dus, er weer zijn.

Bert

Het concert van Within Temptation dat in het voorjaar was gepland werd uitgesteld naar 13/11/2011 en dit naar aanleiding
van het zwanger zijn van de zangeres Sharon den Adel.

Na zoveel maanden wachten was het dan zo ver. Treinkaart gekocht bij het Kruidvat en richting Brussel.
Jaarlijks, heeft men eindejaar bij het kruidvat een actie, waarbij je tegen een voordelig tarief een treinkaart voor een heen- en terugreis kan kopen.
Normaal gezien heb ik een railpas, maar aangezien de concerten richting Brussel dit jaar en begin volgend jaar beperkt zijn, heb ik me voorlopig geen railpas aangekocht.
De actie van het Kruidvat kwam dan als geroepen.

Toegekomen aan de AB stonden de toeschouwers al in lange rijen op het troittoir.
Ik deed alsof mijn neus bloedde, wandelde gewoon als een doorsnee wandelaar/toerist het troittoir af en voegde me plots in de groep. Alzo toch een 50 tal meter gewonnen. Foei.

Lekker alles opgeborgen in een locker en dan een zitplaatsje uitgezocht op het balkon.
Daar wacht ik rustig de komende uren af, en van zodra de hoofdact begint zak ik naar beneden.

In het voorprogramma was Anneke van Giersbergen van de partij. Het is een Nederlandse zangeres. Tot 2007 zat ze in de groep: The Gathering, een Nederlandse groep.
De band maakte een ontwikkeling door van deathmetal via gothic metal tot een progressieve rockband.
Progressieve rock is een vorm van rock die zijn ontstaan zag in de jaren 60 en haar hoogtepunt bereikte in de jaren 70 en 80, en kent in tegenstelling tot populaire muziek complexere teksten en langere nummers.

Achteraf maakt ze meer "persoonlijke" muziek, en doet dit met onder andere haar nieuwe band Agua de Annique.

Within Temptation is een Nederlandse groep die "Symfonische metal" speelt.

Het is een "soort" metalmuziek met symfonische en / of klassieke inslag. Het symfonische aandeel in de muziek wordt veelal op synthesizer gespeeld.
De hoge vrouwenstem is hier toonaangevend.
Bij Within Temptation "mezzosopraan", halfhoge stem.

Volgens mijn persoonlijke mening zitten Nightwish en Within Temptation zowat op dezelfde golflengte, met dit verschil dat de vrouwenstem bij Nightwish hoger ligt.

Prachtig concert. Stipt om 2100 gestart en dit nonstop tot 2230. En geen minuut langer.
Die Hollanders toch, gierig op een paar minuten extra muziek.
Het publiek vroeg meer, maar hélaas.

Dan maar spulletjes bij mekaar gepakt en richting trein. Stevig doorgestapt om wat op temperatuur te komen.

Het vriesmannetje loerde om de hoek.
Toen ik om 22:39 toekwam in Brussel Centraal zag ik op het grote infobord dat er om 22:40 een trein was naar Landen.
Ik had mijn pijlen gericht op de trein van 23:00. Misschien was ik te laat om de trein van 22:40 nog te halen, toch maar proberen. Snel naar perron 1.
De trein stond klaar met geopende deuren. Snel naar binnen en oef.

Besluit: prachtige avond gehad. Een aanrader.
Within Temptation mag er best wezen. In tegenstelling met Nightwish: weinig meisjes gezien in "gothic-uitrusting".

Uw verslaggever ter plaatse

Bert

Op 4 november 2011 was er in de academiezaal te Sint-Truiden een optreden van Arion, een Orchestre Baroque uit Canada/Québec.

Zij brachten werk van Antonio Vivaldi (1678-1741).


Het meest bekende werk van Vivaldi zijn zeker de "vier seizoenen". Die ondertoon vond je dan ook terug tijdens de opgevoerde werken.

Arion heeft een vaste kern van 20 muzikanten uit Canada en Noord-Amerika.

Ze vieren dit jaar hun 30-jarig bestaan met een Europese tournee. Ik dacht een 4- tal concerten waarvan het optreden in Sint-Truiden er ééntje was.

De musici van de avond:

Claire Guimond: traverso.

Het geheel stond zowat onder haar leiding.
Ze is professor traverso aan de Université McGill.

Mathieu Lussier: fagot.

Hij is tevens componist en dirigent.

Jaap ter Linden: cello.

Hij is docent aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag.

Chantal Rémillard: viool.

Tanya LaPerrière: viool.

Ellie Nimeroski: altviool.

Nicolas Lessard: contrabas.

Hank Knox: klavecimbel.

Sylvain Bergeron: luit.

Als je de grootmeester Vivaldi zo wat kent, en daarbij weet dat zijn werken tijdens dit concert werden uitgevoerd door topmusici, dan hoef ik hier verder niks meer aan toe te voegen.

Het geheel wordt dan nog eens omkaderd door de mooie "houten" academiezaal.

Gewoon fantastisch. Een aanrader.

Bert