Het alledaagse leven

Voorgeschiedenis.

Het evenement "The Masters of Hardcore", ook wel MOH genoemd, zou oorspronkelijk doorgaan in de Ethiasarena te Hasselt op 05/11/2011. Ideaal voor mij, het is mijn achtertuin.
Daar aangekomen, heerste er een doodse stilte. Alles donker, geen enkele auto op de parking, geen mens te bespeuren. Nogmaals mijn ticket bekeken: er stond wel degelijk Ethias-hal 05/11/2011. Hier moest meer aan de hand zijn.
Moest er toch een drukfout zijn, zou ik nog altijd naar Antwerpen kunnen rijden. Eerst naar huis voor een "uitpluisprocedure".
Pc opgestart, en naar verschillende sites gesurft. Snel bleek dat de fout niet bij mij lag.

Aangezien men de geluidskwaliteit van MOH in de Ethias-hal niet kon garanderen had men het evenement verhuisd naar de Lotto-arena te Antwerpen en dit op 26/11/2011. Waar men natuurlijk niet aan gedacht had, was om de mensen te verwittigen die reeds langer op voorhand een ticket hadden gekocht: ik dus.
Niet getreurd, als het maar zou doorgaan, waar dan ook.

Op 26/11/2011 was het dan zo ver. Eindelijk. Het evenement zou starten om 21:00. Rond 19:30 was het vertrek gepland.
Van Sint-Truiden naar Antwerpen, via Brussel. Parkeerplaats zoeken, aanschuiven, locker huren: dan is anderhalf uur snel om.

Aangekomen in Antwerpen vond ik vrij snel parkeerplaats langs het sportpaleis: 5 euro.
Strakke frisse wind, toch blij dat ik kortbij de auto kon achter laten.
Mij naar de inkomhal begevend zag ik al vrij snel waar de VIP-ingang zich bevond. Wat zag ik: een lange rij wachtenden.
Dit had ik nog nooit eerder meegemaakt. Normaal loop je daar zo naar binnen.
Wat bleek: zeer grondige controle en fouillering van alles en nog wat: persoon per persoon. Ja, zo gaat het niet vooruit.
Ongelooflijk. Ik denk dat er in geen enkele gevangenis, de gevangenen zo grondig worden gefouilleerd vooraleer ze terug naar hun cel moeten.
Daar sta je dan in de kou: 1 uur lang. Maar ja, wat wil je? Je moet er "iets" voor over hebben.

Binnengekomen dan maar een locker gehuurd: 10 euro, waarvan je 5 euro terugkrijgt bij terug afgeven van de sleutel.
Alles opgeborgen, en dan via VIP-gangen naar de tempel.

Er stond een prachtige tribune voor ons klaar. Sommigen waren al hevig aan het "stampen" op de harde en snelle beats.

Tussendoor drankbonnetjes gaan kopen: 10 euro voor 7 bonnen. Zoals altijd: 2 bonnen per consumptie. Alweer een bon op overschot.

De tempel liep vrij snel vol en de sfeer was prima. De tijd vloog snel.
Richting 04:00 begon iedereen wat zenuwachtig te worden. Dan zou een "hardcore-grootmeester", Angerfist, optreden.

Zoals gewoonlijk ging hij er weer stevig tegen aan. Zijn outfit:kap op het hoofd, en het gezicht afgedekt door een wit maskertje.

Niet alleen Angerfist was geweldig, alle Dj's mochten er zijn. Prima. Het noemt trouwens: Masters of Hardcore.

Rond 05:15 zat ik een beetje aan het einde van mijn latijn. Er werd veel gerookt, en dit begon stilaan zijn tol te eisen.
Mijn ogen deden pijn, en ik kon ze nog moeilijk open houden. Tijd om stilaan mijn biezen te pakken.
Het was "tamelijk" druk op de wegen. Het was trouwens 06:45 toen ik de inrit op reed.
Sommigen kwamen thuis, anderen vertrokken oa. naar het werk. Die combinatie maakte dat er tamelijk autoverkeer was.

Het was alweer een prachtig evenement. De afwezigen kunnen het uiteraard niet navertellen.
Om achteraf nog te kunnen genieten, heb ik dan maar via Bol.com, de dubbel CD van dit evenement besteld: "The Depths of Despair".

Eens hardcore, altijd hardcore. Hardcore tot in de kist.
Bij een volgende gelegenheid zal uw reporter, ik dus, er weer zijn.

Bert

Het concert van Within Temptation dat in het voorjaar was gepland werd uitgesteld naar 13/11/2011 en dit naar aanleiding
van het zwanger zijn van de zangeres Sharon den Adel.

Na zoveel maanden wachten was het dan zo ver. Treinkaart gekocht bij het Kruidvat en richting Brussel.
Jaarlijks, heeft men eindejaar bij het kruidvat een actie, waarbij je tegen een voordelig tarief een treinkaart voor een heen- en terugreis kan kopen.
Normaal gezien heb ik een railpas, maar aangezien de concerten richting Brussel dit jaar en begin volgend jaar beperkt zijn, heb ik me voorlopig geen railpas aangekocht.
De actie van het Kruidvat kwam dan als geroepen.

Toegekomen aan de AB stonden de toeschouwers al in lange rijen op het troittoir.
Ik deed alsof mijn neus bloedde, wandelde gewoon als een doorsnee wandelaar/toerist het troittoir af en voegde me plots in de groep. Alzo toch een 50 tal meter gewonnen. Foei.

Lekker alles opgeborgen in een locker en dan een zitplaatsje uitgezocht op het balkon.
Daar wacht ik rustig de komende uren af, en van zodra de hoofdact begint zak ik naar beneden.

In het voorprogramma was Anneke van Giersbergen van de partij. Het is een Nederlandse zangeres. Tot 2007 zat ze in de groep: The Gathering, een Nederlandse groep.
De band maakte een ontwikkeling door van deathmetal via gothic metal tot een progressieve rockband.
Progressieve rock is een vorm van rock die zijn ontstaan zag in de jaren 60 en haar hoogtepunt bereikte in de jaren 70 en 80, en kent in tegenstelling tot populaire muziek complexere teksten en langere nummers.

Achteraf maakt ze meer "persoonlijke" muziek, en doet dit met onder andere haar nieuwe band Agua de Annique.

Within Temptation is een Nederlandse groep die "Symfonische metal" speelt.

Het is een "soort" metalmuziek met symfonische en / of klassieke inslag. Het symfonische aandeel in de muziek wordt veelal op synthesizer gespeeld.
De hoge vrouwenstem is hier toonaangevend.
Bij Within Temptation "mezzosopraan", halfhoge stem.

Volgens mijn persoonlijke mening zitten Nightwish en Within Temptation zowat op dezelfde golflengte, met dit verschil dat de vrouwenstem bij Nightwish hoger ligt.

Prachtig concert. Stipt om 2100 gestart en dit nonstop tot 2230. En geen minuut langer.
Die Hollanders toch, gierig op een paar minuten extra muziek.
Het publiek vroeg meer, maar hélaas.

Dan maar spulletjes bij mekaar gepakt en richting trein. Stevig doorgestapt om wat op temperatuur te komen.

Het vriesmannetje loerde om de hoek.
Toen ik om 22:39 toekwam in Brussel Centraal zag ik op het grote infobord dat er om 22:40 een trein was naar Landen.
Ik had mijn pijlen gericht op de trein van 23:00. Misschien was ik te laat om de trein van 22:40 nog te halen, toch maar proberen. Snel naar perron 1.
De trein stond klaar met geopende deuren. Snel naar binnen en oef.

Besluit: prachtige avond gehad. Een aanrader.
Within Temptation mag er best wezen. In tegenstelling met Nightwish: weinig meisjes gezien in "gothic-uitrusting".

Uw verslaggever ter plaatse

Bert

Op 4 november 2011 was er in de academiezaal te Sint-Truiden een optreden van Arion, een Orchestre Baroque uit Canada/Québec.

Zij brachten werk van Antonio Vivaldi (1678-1741).


Het meest bekende werk van Vivaldi zijn zeker de "vier seizoenen". Die ondertoon vond je dan ook terug tijdens de opgevoerde werken.

Arion heeft een vaste kern van 20 muzikanten uit Canada en Noord-Amerika.

Ze vieren dit jaar hun 30-jarig bestaan met een Europese tournee. Ik dacht een 4- tal concerten waarvan het optreden in Sint-Truiden er ééntje was.

De musici van de avond:

Claire Guimond: traverso.

Het geheel stond zowat onder haar leiding.
Ze is professor traverso aan de Université McGill.

Mathieu Lussier: fagot.

Hij is tevens componist en dirigent.

Jaap ter Linden: cello.

Hij is docent aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag.

Chantal Rémillard: viool.

Tanya LaPerrière: viool.

Ellie Nimeroski: altviool.

Nicolas Lessard: contrabas.

Hank Knox: klavecimbel.

Sylvain Bergeron: luit.

Als je de grootmeester Vivaldi zo wat kent, en daarbij weet dat zijn werken tijdens dit concert werden uitgevoerd door topmusici, dan hoef ik hier verder niks meer aan toe te voegen.

Het geheel wordt dan nog eens omkaderd door de mooie "houten" academiezaal.

Gewoon fantastisch. Een aanrader.

Bert

Op 22/10/2011 was het zover.

Coone & The Gang stond in mijn agenda.
Ik had Coone nooit eerder live gezien, maar had zeker wel werk van hem gehoord.
Hij is bekend als Belgisch dj nummer 1 wat betreft het Hardstyle gebeuren.

Nog effen de website van het sportpaleis gecontacteerd voor eventuele wijzigingen.

Tja, ik had precies een voorgevoel.

Tegelijkertijd zou in het sportpaleis een concert plaatsvinden van Rihanna.

Dat was om problemen vragen: twee grote evenementen op één avond. Men voorspelde verkeerschaos.

Ik kon nog weinig aan mijn dagingplanning wijzigen, en moest dan maar het lot ondergaan.

Vanaf de Kennedy-tunnel gaf men al vertragingen, en richtsnelheden van 70 km/uur.

De verkeersinfo via radio meldde ook vertragingen op E19 (Brussel-Antwerpen). Hoe korter ik de afrit van het
sportpaleis naderderde, hoe trager het ging. Richtsnelheid: 50 km uur. Het aanschuiven tot aan de afrit nam zeker
een twintigtal minuten in beslag.

Eén leed voorbij, begon het volgende: parking vinden. Twee parkings volzet.
Dan maar richting Noorderlaan: alles dicht. Dan maar richting Slachthuis. Gelukkig, nog enkele plaatsen vrij: 5 euro.
Afstand tot de Lottoarena: 20 minuten wandelen.

Gelukkig had ik een VIP-ticket zodat ik via een aparte ingang binnen mocht. Aan de gewone ingang stonden verschillende
rijen Die Hards tot op straat. Lekker snel binnen, grondige fouillering en dan maar alle overbodige spullen in een locker.

Prijs van de locker:10 euro, waarvan je 5 euro terugkrijgt als je het sleuteltje terug binnen brengt.

Alles mooi gedropt, en dan de tempel binnen. Met het VIP-ticket kreeg ik toegang tot een speciale staantribune, recht
tegenover de "draaitafels".

Aangezien de "gewone" zitplaatsen ook toegankelijk waren heb ik de tribune gelaten voor wat ze was. Ik had me een
stoeltje uitgekozen op een rustige plaats, niet ver van het podium. De nacht was nog lang.

Ondertussen was het toch al 20:45 geworden. In principe had ik stipt om 20:00 kunnen aanwezig geweest zijn.

Die verkeerschaos en parkeerellende heb ik op al die jaren nooit eerder meegemaakt.

Niet getreurd. De eerste Dj's vond ik toch wat te "licht".

Hoogtepunt was natuurlijk de master himself: Coone.
Hij is een echte kunstenaar met de knoppen, en brengt zeer mooie Hardstyle.Veel lichaamsvet hoeft deze kerel ook niet mee
te sleuren want hij sprong gretig mee op de door hem ontwikkelde harde en snelle beats. De waterfles was niet ver
buiten handbereik.

Vrij snel had hij het publiek waar hij het wilde hebben. Hij heeft het zelf gewaagd om een sprong in het publiek
te maken, waar opgeheven armen hem opvingen en hem een stukje "doorgaven".
Ook de duels met andere Dj's waren mooi.

In de warme en rokeringe omgeving moest de keel soms ook eens gesmeerd worden.

Voor de prijs van 10 euro kreeg je (alweer) 7 consumptiebonnen. Per consumptie: 2 bonnen. Rest: 1 bon?!!?

Wie me ook bijgebleven is van de dj's, is Wildstylez. Hij ging er ook hard en snel tegen aan.

Volgens mij ook een knaap om in de gaten te houden.

Verder mocht Psyko Punz er ook best wezen.

Allemaal keigoede dj's wiens namen op 't eerste zicht niet veel zeggen, maar hun muziek weet je wel te bekoren.

Omstreeks 04:15 hield ik het voor bekeken. Ik vond het alweer spijtig, want Wildstilez begon op dreef te komen.

Er werd nogal veel gerookt, en dat ging mijn ogen irriteren.
De ogen werden zwaar, dus hoogtijd om huiswaarts te keren. Wat ik niet begrijp is, dat in café's enz. totaal niet
mag gerookt worden, de controles streng zijn en de boetes zwaar. Op dit soort bijeenkomsten wordt er veel gerookt, en
de security laat maar gewoon gebeuren.

Dit gezegd zijnde, moest er nog zowat 1 1/2 uur huiswaarts gereden worden.
Van Antwerpen naar Brussel en verder door naar Luik, met afslag te Sint-Truiden.

Alweer een prachtige avond doorgebracht tussen de jeugd.

Hopelijk was het voor Coone & The Gang ook wat
meegevallen zodat hij volgend jaar weer van de partij zal zijn.

Ondergetekende zal dan ook weer aanwezig tekenen.

Volgende activiteit: Masters of Hardcore in de Ethiasarena te Hasselt op 05/11/2011. 

Hardcore: het hardere en snellere werk. Yes Yes

Bert

Deze knaap is 16,5 jaren mijn trouwe lijfwacht geweest. Hélaas blijven mooie liedjes niet duren. Hij heeft het aardse geruild voor de hondenhemel.